چهل حديث از حضرت رضا عليه السلام

اربعين رضوي

چهل حديث از حضرت رضا عليه السلام

محمد مهدي رکني يزدي‏

بنياد پژوهشهاي اسلامي آستان قدس رضوي

مقدمه

بعد از قرآن مجيد که کلام الهي و وحي خداوندي است، حديث منزلتي برتر و اهميتي بيشتر از ساير منابع اسلامي دارد؛ زيرا نه تنها تفسير و فقه از آن بحر زخار سيرآب شده است، که تاريخ اسلام و علوم ادبي و بلاغي عرب نيز از آبشخور آن شاداب گشته. بدين جهت از سده‏ي دوم بيش از پيش مورد توجه و حفظ و گردآوري مسلمانان قرار گرفت و جوامع حديثي و صحاح تدوين شد، مخصوصا که توصيه‏ي رسول مکرم و اهل بيت معصومش - صلوات الله عليهم - هم به يادگيري و حفظ نقل آن شده بود. [1] . 

از احاديثي که به اين حفظ و ابلاغ ترغيب کرده حديثي است مشهور و مستند که با الفاظ گوناگون در کتب شيعه و اهل سنت [2] . 

آمده، و امام ابوالحسن الرضا - عليه آلاف التحية و الثناء - آن را به نقل از پدران خود از پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله چنين روايت کرده‏اند: 

من حفظ علي امتي أربعين حديثا ينتفعون بها بعثه الله يوم القيامه فقيها عالما: [3] .

هر کس براي امت من چهل حديث که از آن نفع برند حفظ کند خداوند او را در روز رستاخيز فقيهي دانشمند برانگيزاند. 

اين حديث انگيزه‏ي تأليف کتابهايي به نام «اربعين» يا «چهل حديث» شد، که هر يک بر حسب نظر و انتخاب مؤلف موضوع يا موضوعاتي را در بر دارد و معمولا با شرح و بسطي لازم همراه است. 

به پيروي از اين سنت پسنديده‏ي ديني دفتر حاضر شامل چهل حديث از امام هشتم حضرت رضا عليه‏السلام فراهم آمد، به صورتي که آيتي محکم از اعتقادات اسلامي و آينه‏اي درخشان از معارف عترت پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله باشد. براي نيل به اين مقصود احاديثي انتخاب شد که هم اصول اعتقادي را در برداشته باشد، مانند توحيد و کيفيت انتساب صفات به آفريدگار و مسأله‏ي امامت و جبر و تفويض، و هم اخلاق و تربيت اسلامي و آداب اجتماعي را بيان کند، و بر روي هم بينش درست شيعه و سيره‏ي ائمه‏ي معصوم و منصوص ما را از زبان عالم آل محمد عليه‏السلام ارائه دهد، و بدين صورت انتظار بجايي که از بنياد پژوهشهاي اسلامي آستان قدس رضوي در نشر معارف شيعه مي‏رود برآورده گرداند.

>اشاره

اشاره

براي اين‏که خوانندگان پيش آگاهي اجمالي نسبت به اوضاع ديني و فرهنگي آن زمان داشته باشند به اشاره گوييم: 

حدود پنجاه سال حيات حضرت رضا عليه‏السلام (203-148) مصادف بود با تشعب علوم اسلامي و تخصص دانشمندان در يک يا چند علم، در نتيجه دانشهايي چون تفسير، قرائت، فقه، حديث، تاريخ، رجال، علوم ادبي و کلام رفته رفته پيشرفت کرد، با اين ويژگي که تحقيقات و بحث و فحص دانشمندان همه بر محور کلام الله و حديث رسول الله صلي الله عليه و آله بود، و براي تفسير و معرفي ارزشهاي اين دو گنجينه‏ي گرانبها انجام مي‏گرفت. 

در کنار اين کوششهاي علمي - اسلامي به درخواست و تشويق خلفاي عباسي - مخصوصا مأمون - ترجمه‏ي کتابهاي فلسفي يوناني و سرياني و پهلوي به عربي شروع شد، و بدين گونه حوزه‏هاي ديني با اين ره‏آورد غربي روياروي شدند. آشنايي با اين دانشها البته به پربار کردن و گسترش علوم رايج کمک کرد، اما اسلام ناب را با آراء و افکار بشري در آميخت و شبهات و بحثهاي تازه‏اي را به وجود آورد که از پي آمدهايش کم اهميت شمردن و ساده‏انگاري تعليمات فطري و تربيتي قرآن مجيد و اشتغال به بحثهاي ذهني فلسفي و جدالهاي بي‏حاصل بود و به بيان ديگر نوعي غربزدگي. 

در چنين اوضاعي فرهنگي بود که حضرت رضا عليه‏السلام با آگاهي کامل از رويدادهاي علمي و سياسي آن زمان، جهاد علمي خود را آغاز نمودند، و با بيدار کردن افکار و تفسير صحيح آيات و نشر احاديث نبوي و پاسخ شبهات و شرکت پيروزمندانه در مجالس مناظره و بحث آزاد با علماي ساير ملل و نحل، رسالت الهي و وظيفه‏ي پيشوايي خود را به وجه احسن انجام مي‏دادند. 

احاديث برگزيده نمونه‏ي اندکي از دانش فراوان هشتمين حجت خدا و نموداري از معرفي اسلام راستين مي‏باشد. 

محمد مهدي رکني يزدي