احترام

بي‏شک هر انساني در هر مقطع سني، با توجه به برداشتي که از ارزش و منزلت ‏خويش دارد، براي خود احترام و شخصيت قايل است. هر انساني خود را دوست دارد و دوست دارد که مورد احترام ديگران واقع شود. کودک و نوجوان نيزهر چند به رشد اجتماعي و عقلاني کافي نرسيده است؛ اما براي خود احترام قايل‏است. بدين جهت رفتار احترام ‏آميز والدين و مربيان نقش مؤثري در تربيت و رشد او دارد. امام رضا(ع) براي جواد(ع) احترام بسيار قايل بودند و از اين شيوه ‏مؤثر در تربيت فرزند بسيار بهره مي‏برد. محمد بن ابي‏عباد، که به تصويب فضل بن‏ سهل امور نگارش حضرت رضا (ع) را به عهده گرفته بود، مي‏گويد: حضرت رضا (ع) همواره از فرزند بزرگوارش محمد با کنيه [ که نزد عرب علامت‏ بزرگداشت و احترام‏ است ] نام مي‏برد و مي‏فرمود: ابوجعفر به من چنين نوشت و من به ابوجعفر چنين ‏نوشتم. با آنکه امام جواد (ع) در مدينه به سر مي‏برد و کودکي بيش نبود، حضرت‏ رضا(ع) وي را بسيار احترام مي‏کرد و نامه‏هايي که از حضرت جواد به وي مي‏رسيد، با کمال بلاغت و نيکويي پاسخ مي‏داد ...