احترام

احترام
بيشک هر انساني در هر مقطع سني، با توجه به برداشتي که از ارزش و منزلت خويش دارد، براي خود احترام و شخصيت قايل است. هر انساني خود را دوست دارد و دوست دارد که مورد احترام ديگران واقع شود. کودک و نوجوان نيزهر چند به رشد اجتماعي و عقلاني کافي نرسيده است؛ اما براي خود احترام قايلاست. بدين جهت رفتار احترام آميز والدين و مربيان نقش مؤثري در تربيت و رشد او دارد. امام رضا(ع) براي جواد(ع) احترام بسيار قايل بودند و از اين شيوه مؤثر در تربيت فرزند بسيار بهره ميبرد. محمد بن ابيعباد، که به تصويب فضل بن سهل امور نگارش حضرت رضا (ع) را به عهده گرفته بود، ميگويد: حضرت رضا (ع) همواره از فرزند بزرگوارش محمد با کنيه [ که نزد عرب علامت بزرگداشت و احترام است ] نام ميبرد و ميفرمود: ابوجعفر به من چنين نوشت و من به ابوجعفر چنين نوشتم. با آنکه امام جواد (ع) در مدينه به سر ميبرد و کودکي بيش نبود، حضرت رضا(ع) وي را بسيار احترام ميکرد و نامههايي که از حضرت جواد به وي ميرسيد، با کمال بلاغت و نيکويي پاسخ ميداد ...
گنبدطلایی امام رضا